Gedicht over de knoflookpad
Bij de opening van natuurgebied Schaangedennen droeg dichter Gerrit Boer een speciaal geschreven gedicht voor over de knoflookpad, een bijzondere soort uit deze omgeving. Bezoekers kregen het mee op een ansichtkaart. Lees hier het volledige gedicht.
de stille liefde van een knoflookpad (klok klok)
hier, an de raand van ’t wiede veld hef de stilte
een klamme deken over kolde scholders legd,
diezige locht dref boven ’t water van ’t poeltie,
traog schoeft wolken veur de undergaonde zun
-
van gunder, wied vort (en toch zo naobij),
slat ’t torentie van Oring — dan, bijkaans onheurbaar
klok klok klok klokklok
-
van gunder, wied vort (en toch zo naobij),
pruttelt een Kreidler hen Eksel — dan, bijkaans onheurbaar
klok klok klok klokklok
-
van gunder, wied vort (en toch zo naobij),
een schrouwekster an de iesbaan — dan, bijkaans onheurbaar
klok klok klok klokklok
-
as de zun verdwient, kleurt de wolken achter Oring oranjerood,
’t aovendlocht rust meui op dreug gres, zulver glienstert ’t poeltie,
in ’t vlakke water trilt rusken, dan nog ienmaol: klok klok
onheurbaar as beide knoflookpadden mekaar vunden hebt